زمینه: دندان هایی که درمان ریشه شده اند، نسبت به دندان های زنده استعداد شکستگی بیش تری دارند. یکی از ملاحظات ویژه در ترمیم آنها ایجاد فرول است.هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر فرول و طول آن بر مقاومت به شکست دندان های ثنایای میانی انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی که در سال 1385 در دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد، 30 دندان ثنایای میانی کشیده شده سالم فک بالا که از نظر ابعاد مشابه بودند، انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه قرار داده شدند. پس از قطع تاج، دندان ها تحت درمان ریشه قرار گرفتند و با شبیه سازی افزایش طول تاج به روش ارتودونتیک، در بلوک های آکریلی ثابت و برای همه آنها پست کور ریختگی ساخته و با سمان فسفات روی سمان شدند. در تراش برای روکش در گروه اول (شاهد) فرول ایجاد نشد. در گروه دوم یک میلی متر و در گروه سوم دو میلی متر فرول تراش داده شد. سپس برای همه نمونه ها روکش پرسلن باند شونده با فلز (PFM) ساخته و با سمان فسفات روی سمان شد. نمونه ها توسط دستگاه Zwick، از سمت پالاتال با زاویه 135 درجه نسبت به محور طولی و با سرعت 2.5 میلی متر در دقیقه، تا لحظه شکستن تحت نیروی استاتیک فشاری قرار گرفتند. نیروی شکست اولیه به عنوان مقاومت در برابر شکست، برحسب نیوتن ثبت شد. داده ها با آزمون آماری کروسکال - والیس تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میانگین نیروی شکست در گروه بدون فرول 141.12±569.44، درگروه یک میلی متر فرول 114.38±606.37 و در گروه دو میلی متر فرول 61.69±569 نیوتن محاسبه شد و بین گروه ها تفاوت آماری معنی داری به دست نیامد.نتیجه گیری: به نظر می رسد ایجاد یک میلی متر فرول و افزایش طول آن به دو میلی متر، در شرایطی که افزایش طول تاج به روش ارتودونتیک لازم باشد، بر مقاومت به شکست دندان های ثنایای میانی فک بالا با پست و کور ریختگی و روکش PFM تاثیر معنی داری نمی گذارد.

سابقه: چرخش شدید تک دندانی یکی از انواع مالپوزیشن های دندانی است که سبب ایجاد ظاهری نازیبا و گاهی همراه با تداخلات اکلوزالی می شود.معرفی بیمار: دختر 13 ساله ای با چرخش شدید 90 درجه ای ثنایای میانی سمت راست فک بالا و کمبود فضا به دانشکده دندانپزشکی همدان ارجاع داده شده بود. ابتدا از یک فنر جهت ایجاد فضای کافی بین ثنایای میانی چپ و ثنایای کناری راست استفاده شد. سپس به کمک دستگاه ارتودنسی ثابت، چرخش دندان اصلاح گردید.نتیجه گیری: ترکیبی از فنر طراحی شده و دستگاه ارتودنسی ثابت می تواند به طور موفقیت آمیزی در درمان دندان های چرخیده استفاده گردد.

زمینه و هدف: نهفتگی دندان ثنایای میانی فک بالا خیلی به ندرت رخ می دهد؛ با این وجود، از نظر زیبایی و سلامتی دهان، یک مساله مهم محسوب می شود. ادنتوما، دندان های اضافه و کمبود فضا از شایع ترین دلایل نهفتگی این دندان می باشند. این مشکل را در سن دندانی مختلط می توان به کمک ارتودنسی و روش های مختلف جراحی درمان کرد.شرح مورد: بیمار پسری 5.9 ساله با سلامت عمومی خوب در دوره دندانی مختلط با الگوی استخوانی و دندانی کلاس یک به همراه دو دندان ثنایای میانی نهفته فک بالا، به دلیل دندان های اضافی است که به بخش ارتودنسی دانشکده دندان پزشکی رفسنجان ارجاع شده بود. پس از خارج کردن دندان های اضافی، وی به کمک یک دوره ارتودنسی متحرک برای حفظ فضای موجود و تصحیح قوس اسپی عمیق شده و یک دوره ارتودنسی ثابت به همراه روش عریان سازی تاج دندان های نهفته به روش باز، جهت آوردن دندان ها به سطح اکلوزال، درمان گردید. پس از 2 سال درمان متحرک و 5.1 سال درمان ثابت ارتودنسی هر دو دندان میانی به قوس وارد شدند، نتایج نهایی از نظر زیبایی تقریبا قابل قبول بود؛ ولی در سلامتی طولانی مدت، بهتر است افزایش عرض لثه چسبنده دندان های مذکور مد نظر قرار گیرد.نتیجه گیری: رویش دندان به کمک ارتودنسی در مورد دندان های نهفته، ترجیحا به روش عریان سازی بسته، در بیماران جوان باید همیشه مد نظر قرار گیرد؛ چرا که این روش نسبت به روش های درمانی جایگزین، از نظر زیبایی، سلامت لثه و روابط اکلوزالی نتایج بهتری دارد.

مقدمه: در بیماران بدون دندان، معمولا شکل صورت به عنوان یک رفرنس برای انتخاب شکل دندان ثنایای میانی بالا مورد استفاده قرار می گیرد ولی درستی و اعتبار این روش مورد تردید می باشد. هدف از این پژوهش این است که تعیین کند آیا رابطه ای بین شکل صورت و دندان ثنایای میانی وجود دارد.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی دو عکس دیجیتال استاندارد شده از 186 دانشجو گرفته شد، یکی از صورت و دیگری از دو دندان ثنایای میانی بالا. برای ارزیابی ارتباط بین شکلی از طریق روی هم گذاشتن دو شکل، از نرم افزار فتوشاپ استفاده شد و بررسی میزان تطابق بوسیله آنالیز بصری انجام گرفت. همچنین شکل کلی صورت و دندان به گروه های بیضی، مربعی، مثلثی، مربعی- مثلثی و مثلثی- مربعی تقسیم و با هم مقایسه شد. آنالیز آماری با آزمون کلی در دو آزمون دقیق فیشر انجام شد.یافته ها: در مجموع دندان های چپ و راست، در 25% موارد دو شکل دندان و صورت، مطابق، در 51% موارد دو شکل مشابه و در 24% موارد دو شکل غیر مشابه بودند. در 46% افراد، صورت و دندان یک شکل و در 54% موارد غیر یک شکل بودند. زنان نسبت به مردان تطابق بیشتری نشان دادند.نتیجه گیری: در این مطالعه در یک چهارم موارد بین شکل صورت و دندان تطابق و ارتباط دیده شد ولی در نهایت ارتباط قابل توجهی بین شکل صورت و معکوس دندان دیده نشد.

زمینه و هدف: فیوژن و ژمینیشن آنومالی های تکاملی بافت سخت دندان می باشند. در حال حاضر واژه "دندان دوتایی" به جای استفاده از این نامها پیشنهاد شده است. هدف از مقاله حاضر معرفی یک مورد دندان دوتایی ثنایای پیشین ماگزیلاری می باشد.معرفی مورد: مورد ارایه شده یک پسر بچه ده ساله با دندان دوتایی دایمی ثنایای مرکزی سمت چپ ماگزیلا می باشد که در معاینه کلینیکی و رادیوگرافی یک تاج کاملا بزرگ و دو ریشه مجزا به همراه دو پالپ ریشه مشخص، مشاهده شد.دندانهای دوتایی معمولا نیاز به درمانهای چندگانه دارند که در این مورد به علت ارتباط بین فضاهای پالپ، ابتدا درمان اندودنتیک انجام شد. پس از آن جراحی پریودنتال جهت خارج کردن یک ریشه و قطع تاج مربوط به آن انجام گردید. در نهایت درمان ترمیمی و زیبایی و درمان ارتودنسی صورت گرفت.

سابقه و هدف: با توجه به اقبال عمومی برای درمان ارتودنسی و شیوع تحلیل ریشه به عنوان یکی از عوارض ناخواسته این درمانها و گزارشهای بسیار متفاوت و گاه متناقض از تاثیر این درمانها بر تحلیل ریشه و عدم اطلاع دقیق از وضعیت آن در کشور ما و با هدف تعیین تاثیر درمان ارتودنسی ثابت بر تحلیل خارجی اپیکال ریشه دندانها از لحاظ کمی و کلینیکی، این تحقیق از اسفندماه 1378 لغایت آبان ماه 1380 انجام گرفت.مواد و روشها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی، بر روی 40 بیمار انتخاب شده با اندیکاسیون ارتودنسی ثابت در سنین 12 تا 22 سال انجام شد. قبل از شروع درمان و در مقاطع 6 و 12 ماه پس از شروع درمان، رادیوگرافی استاندارد با Long cone paralleling technique  تهیه، با استفاده از کامپیوتر و برنامه های نرم افزاری، آپکس، لبه انسیزال، محل اتصال مینا و سمان و محور طولی دندان رسم و طول تاج و ریشه اندازه گیری شد. تغییرات طول ریشه با در نظر گرفتن ضریب تصحیح اندازه تصاویر، تعیین و مقدار تحلیل بیش از 1.20 میلی متر، به عنوان عارضه تحلیل منظور شده، مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 40 بیمار شامل 23 دختر و 17 پسر 4/3±9/15 ساله انجام شد. طول ریشه دندانهای سانترال فک بالا قبل از شروع درمان، 07/2±51/17 میلی متر، میزان تحلیل این دندانها در پیگیری 6 ماهه 40/0±78/0 میلی متر و در پیگیری 12 ماهه، 1.68±0.70  میلی متر، برابر با 9/9 درصد طول اولیه ریشه بود (P<0.001). برای دندانهای لترال فک بالا قبل از درمان، 84/1±74/15 میلی متر، و بعد از درمان به ترتیب 51/0±87/0 میلی متر و 73/0±83/1 میلی متر برابر با 63/11 درصد طول اولیه ریشه بود (P<0.001). عارضه تحلیل، در 7/73 درصد سانترالها (P<0.001) و 7/81 درصد لترالها (P<0.001) مشاهده شد. جنس، نوع دندان، تکنیک درمان و مرحله درمانی در میزان تحلیل اپیکال ریشه نقش نداشته اما کشیدن دندان پرمولر (P<0.07) و مدت زمان (P<0.001) موثر بودند.نتیجه گیری: با توجه به ضرورت درمان ارتودنسی در مبتلایان به ناهنجاریهای دندانی - فکی و وجود تحلیل اپیکال ریشه به دنبال آن، انجام تحقیقات دیگر به منظور تعیین عوامل تاثیرگذار و نیز پیگیری دقیق وضعیت ریشه ها در حین درمان، به خصوص در بیماران مستعد و نیز تغییر در طرح درمانهای مرسوم ارتودنسی برای کاهش تحلیل، مصرا درخواست می گردد.

مقدمه: چرخش شدید تک دندانی یکی از انواع مالپوزیشن های دندانی است که سبب ایجاد ظاهری نازیبا و گاهی همراه با تداخلات اکلوزالی می باشد.شرح مورد: پسر ده ساله ای با چرخش شدید نود درجه ای ثنایای میانی سمت راست فک بالا و کمبود فضا به دانشکده دندانپزشکی مشهد ارجاع شده بود. در ابتدا با استفاده از یک پلاک متحرک ارتودنسی فضای کافی برای چرخش دندان ایجاد گردید و سپس با استفاده از فنر ویپ چرخش دندان اصلاح شد. پس از تصحیح چرخش پلاک رتینشن در یک بازه طولانی به منظور کاهش احتمال ریلاپس دندان استفاده گردید.نتیجه گیری: ترکیبی از فنر ویپ و پلاک متحرک ارتودنسی می تواند در درمان دندان های چرخیده استفاده گردد. درمان زود هنگام این دندانهای چرخیده ظاهر فرد را بهبود بخشیده و همچنین احتمال صدمه به دندانها و نسوج نگهدارنده آنها را هم کاهش می دهد.

زمینه و هدف: شکستگی تاج دندانهای قدامی فک بالا یافته شایعی است که می تواند اثرات نامطلوب روحی در کودک و والدین داشته باشد، هم چنین می تواند سبب ایجاد مال اکلوژن گردد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع شکستگی تاج دندانهای ثنایای فک بالا در دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر زاهدان انجام شد. مواد و روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی مقطعی در سال تحصیلی 83-1382 روی 2190 دانش آموز مدارس ابتدایی شهر زاهدان شامل 1219دختر و 971 پسر انجام شد. نمونه ها به طور تصادفی از پنج منطقه جغرافیایی شهر انتخاب گردیدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه، مصاحبه و معاینه کلینیکی جمع آوری شد. بررسی های آماری با استفاده از نرم افزار آماری Spss و آزمون c2 انجام شد.یافته ها: میزان شیوع شکستگی تاج دندانهای ثنایای فک بالا در دانش آموزان مورد مطالعه 11.8 % (حدود اطمینان 95% معادل 10.5 تا 13.3 درصد) بود. شیوع شکستگی تاج در دختران و پسران از نظر آماری اختلاف معنی دار نداشت. بیشترین میزان شکستگی تاج در سن 11سالگی مشاهده شد. بیشترین علت بروز آسیب وارده افتادن و زمین خوردن دانش آموزان (44%) بود. شیوع شکستگی تاج در ثنایای میانی بیشتر از ثنایای طرفی بود. (P<0.05)نتیجه گیری: آموزش به کودکان، والدین آنها و مسوولین مدارس در مورد اهمیت صدمات وارده به دندانها، پیشگیری و درمان به موقع آنها ضروری است.

مقدمه: تحلیل ریشه دندانهای ثنایا در فک بالا از عوارض نهفتگی دندان نیش می باشد که می تواند منجر به کشیدن دندان، نیاز به درمان ارتودنسی و یا هر دو گردد. هدف از انجام این مطالعه بررسی تحلیل ریشه دندانهای ثنایای مجاور دندان نیش نهفته در فک بالا در رادیوگرافیهای معمولی و CT scan می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه بر روی 14 بیمار (با دامنه سنی 20-13 ساله) که دارای 18 دندان نیش نهفته بودند، صورت گرفت. دندان ها در رادیوگرافیهای پری اپیکال، پانورامیک و CT scan از جهت وجود یا عدم وجود تحلیل ریشه مورد بررسی قرار گرفتند. شدت تحلیل ریشه در CT scan در پلن افقی بر اساس درجه بندی قراردادی ارزیابی شد. موقعیت ناحیه تحلیل از بعد بوکولینگوالی، مزیودیستالی، فوقانی- تحتانی و میزان گسترش طولی تحلیل ریشه در CT scan تعیین گردید.یافته ها : همه دندانهای ثنایای مجاور به دندان نهفته در CT scan تحلیل نشان دادند. این تحلیل در 84.6 % موارد در دندان های لترال مشاهده شد. 61.5% از دندانهای ثنایای تحلیل یافته، در رادیوگرافی های معمول هیچگونه تحلیلی نشان ندادند و 38.5% دیگر نیز مشکوک به تحلیل بودند. در 77% موارد تحلیل، در سطوح پالاتال و دیستوپالاتال دندانهای ثنایا دیده شد که در رادیوگرافیهای معمولی قابل تشخیص نبود. بررسی زاویه رویشی دندان نیش در رادیوگرافی پانورامیک نشان داد که این زاویه در ایجاد تحلیل ریشه در دندانهای مجاور نقش مهمی ندارد.نتیجه گیری: روشهای رادیوگرافی معمول، قادر به تشخیص تحلیل ریشه دندانهای ثنایای مجاور دندان نیش نهفته نیستند. بنابراین در مواردی که وجود تحلیل ریشه، شدت و گسترش آن در طول ریشه این دندانها، بر طرح درمان و پیش آگهی موثر می باشد، استفاده از CT scan توصیه می گردد.

یک دندان ثنایای میانی بعد از یک دوره 8 روزه که در محیط خارج آلوئولی نگهداری شده بود، جایگزین گردید. پس از تمیز شدن کامل سطح ریشه، دندان برای 20 دقیقه در ژل فلوراید غوطه ور شد و سپس کانال دندان تمیز و قبل از جایگزینی به وسیله گوتاپرکا پر شد. دندان به وسیله سیم و کامپوزیت به مدت 6 هفته اسپلینت گردید. بیمار برای مدت 3 سال بعد از جایگزینی تحت نظر بود و از دندان وی رادیوگرافی های دوره ای تهیه شد. تنها میزان جزیی از تحلیل سطحی خارجی در ناحیه پری آپیکال در رادیوگرافی که بلافاصله قبل از برداشت اسپلینت تهیه شده بود، مشاهده گردید و میزان تحلیل جایگزینی بعدی در حد قابل قبولی بود؛ بنابراین یک دوره خارج آلوئولی طولانی، حتی در شرایط خشک نیز نمی تواند علت موجهی برای جایگزین نکردن دندان باشد. دندانهایی که بعد از یک مدت خارج الوئولی طولانی (حتی چند روز) جایگزین می شوند، می توانند برای مدت زیادی فانکشن داشته باشند و بنابراین درمان پروتزی را به تعویق اندازند؛ به علاوه باید در نظر داشت که این روش به عنوان یک درمان موقت تلقی می شود و جهت پیشگیری از مشکلات آتی ناشی از محدودیت استفاده از پروتز در سنین پایین و اثرات روانی ناشی از فقدان زیبایی پیشنهاد می گردد.